eigen baas

Eigen baas worden na een burn out. Is dat nou wel zo’n goed idee?

2018 is nog jong en groen. Net als ik in de rol van ondernemer. Nadat ik vorig jaar onverwacht mijn baan verloor – waar ik na mijn burn out nog maar een half jaar met veel plezier werkte – besloot ik de sprong te wagen om eigen baas te worden. Maar die weg is niet zonder hobbels. Ik neem jullie mee in mijn zoektocht, de uitdagingen op mijn pad en de onverwachte cadeautjes.

Als dat niet stressvol is?

Maar eerst maar eens over de keuze om voor mezelf te beginnen. Want is het wel zo slim om na een burn out eigen baas te worden? Die vraag heeft me wel even beziggehouden. Waar iedere baan natuurlijk pittige kanten heeft, wordt er als ondernemer iets extra’s van je gevraagd. Je bent namelijk een behoorlijke do-it-self’er. Je moet op zoek naar opdrachtgevers, je administratie bijhouden, je bepaalt zelf je werkrooster en je weet aan het eind van de maand niet wat er op je bankrekening staat. Als dat niet een tikkie stressvol is?

Natuurlijk staat daar dan weer van alles tegenover, maar ik wilde me niet in mijn enthousiasme mee laten slepen door alle pro’s van het ondernemerschap. Gewoon nuchter afwegen en mezelf kritische vragen stellen als: Kan ik omgaan met deze onzekerheid van wel of niet genoeg werk hebben? Kan ik omgaan met de veelheid aan taken, met het schakelen tussen opdrachtgevers, het plannen. En zeker niet onbelangrijk: lukt het me om mijn werktijd te bewaken? Ik heb eerlijk gezegd geen idee, maar heb besloten het er toch op te wagen.

Ik leer meteen een harde ZZP-les

De eerste weken confronteren me meteen met een harde ZZP-les. Een toegezegde flinke klus is uitgesteld. En dus kan ik dag zeggen naar de uren- en inkomstenbegroting die ik voor de komende maanden netjes had uitgewerkt. Ik weet ook wel dat dit hoort bij het ZZP-bestaan, maar toch klinkt al snel zo’n vervelend stemmetje in mijn hoofd: ‘Was het nu wel zo’n handige actie van je? Ga je het wel redden als ondernemer?’

Ik moet mezelf echt toespreken dat ik gewoon rustig door moet gaan met wat ik doe, zonder meteen conclusies te verbinden aan dit voorval. Realitycheck: elke onderneming heeft tijd nodig om te groeien. Die van mij dus ook. Als remedie tegen de twijfels en negatieve gedachten besluit ik wanneer ik zin heb een wandeling te maken. Dat ik het mezelf gun om zomaar midden op de dag de laptop dicht te klappen en even naar buiten te gaan, mag je gerust een kleine revolutie noemen.

De dag ontspannen beginnen, is een ongekende luxe

De grootste winst vind ik tot nu toe de ochtenden. Ik hoef me ’s ochtends niet als een gek te haasten om een trein te halen of de file voor te zijn. Ik heb tijd om mijn kinderen uit te zwaaien als ze naar school gaan en begin een half uurtje later rustig aan mijn werkdag. Dat ik de dagen zo ontspannen kan beginnen, is een ongekende luxe. En daar geniet ik met volle teugen van.

Het zijn mijn eerste wankele stapjes op het ZZP-pad en, ik heb al ontdekt: eigen baas zijn is ook niet alles. Oude gewoontes en karaktereigenschappen die er mede toe hebben geleid dat ik eerder burn out raakte, kom ik nu onherroepelijk weer tegen. ‘Ik ben deze week even lief voor mezelf’, zeg ik verontschuldigend tegen mijn man, omdat ik me rot voel dat ik naar mijn gevoel niet hard genoeg werk. ‘Oja? Alleen deze week maar? En de volgende 51 weken gaat de zweep er weer over?’ antwoordt hij quasi-sarcastisch.

Ja, mijn man kent me goed. Heb ik geen baas die me opjut, dan ben ik mijn eigen slavendrijver wel ;). Waarschijnlijk is dat de grootste uitdaging waar ik de komende tijd voor sta: Hoe word ik een goede baas voor mezelf?

Ken je dit ook? Of heb je tips en tricks? Ik hoor het graag!

2 reacties

  1. Gonja Hikspoors op augustus 3, 2018 om 1:49 pm

    Ja ik herken eea. De keerzijde van rustig kunnen beginnen is dat er soms een te relaxed niet doelgericht patroon komt en je te weinig doet. En mijn man, ook zzp heeft t ook. Voor mij werkt een vast ritme het beste. Gewoon to do lijstjes, s ochtends meteen beginnen en een paar momenten in de week geplande ontspanning, joggen in ochtend met een vriendin en bijkletsen, een lange lunch en een lange wandeling met de hond. Maar het blijft zoeken wat werkt en ook het creeren van een aantal vaste opdrachten, is niet makkelijk. Maar ik kan na 12 jr zeggen; het zzp schap wordt nog elk jaar makkelijker en
    beter….

    • lachomjezelf op augustus 24, 2018 om 10:36 am

      Ha Gonja, Wat leuk van je te horen! Je ziet het… ik heb toch naar je geluisterd en ben zzp’er geworden 🙂 Tof om te horen dat het jouw ervaring is dat het zzp-schap elk jaar makkelijker en beter gaat. Ik heb een mooi eerste half jaar achter de rug, maar merk dat ik nog wel moet wennen aan het grillige patroon en dat de (te) rustige zomer mij weer onrustig maakt… 🙂 Maar goed, ik ga er weer met vertrouwen tegenaan en dan is jouw reactie een extra opsteker!

Laat een reactie achter





Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.