vertrouwen

Bidden is vertrouwen dat iemand, vrijwillig, op zoek gaat naar jou

Als een verhaal uit het afgelopen jaar tot de verbeelding sprak, dan wel dat van de Thaise voetballertjes die met hun coach vast kwamen te zitten in de grot Tham Luang. Ik probeerde me in te leven hoe het voor hun moet zijn geweest en schreef het volgende korte fictieve verhaal:

Het was een uitje waar ik al weken naar uit had gezien. Samen met mijn beste maten de natuur in met als kers op de taart die spannende grot in. Ja, dat vond ik eigenlijk best eng. Maar gelukkig was mijn leraar mee. Als er iemand was die ik vertrouwde dan was hij het wel. Hij was nog jong en deed vaak enthousiast mee met de spelletjes die ik samen met mijn vrienden bedacht. Maar als het nodig was, kon hij streng zijn. Hij hoefde maar te kijken met die indringende blik van hem en dan wist je dat je maar beter kon luisteren. 

En zo gingen we die dag op pad. Er werden volop grapjes gemaakt. In de warme zon aten we onze lunchpakketjes op. Mijn leraar vertelde onvermoeibaar de ene anekdote naar de andere. Hij wees naar de planten en vlinders en vertelde hoe bijzonder ze waren. Ik keek met nog meer bewondering naar hem. Wat wist hij toch veel.

En toen kwam het moment dat we de grot ingingen. Mijn leraar had vooraf duidelijk gezegd dat we dicht bij elkaar moesten blijven. ‘Een grot is geen kinderspel’, zo waarschuwde hij ons. Toch heerste er nog steeds een vrolijk opgelaten stemming. En zo liep ik even later voorzichtig en soms met gebogen hoofd door de gangen. Er waren heel wat zijpaden en soms sloegen we die in. Net toen ik me begon af te vragen wanneer we weer terug naar buiten zouden gaan, merkte ik dat mijn leraar wat in gedachten verzonken was.

‘Jongens, hier even wachten’, zei hij met lichtelijk geïrriteerde stem. Dat verbaasde me, want normaal gesproken had hij engelengeduld. Hij begon driftig te bladeren in zijn informatieboekje. Hij klapte de kaart van het grottenstelsel uit en ik zag zijn vinger bewegen over het papier. Het werd akelig stil. Er bekroop me ineens een angstig gevoel. En toen ving ik zijn blik en wist ik dat mijn voorgevoel juist was. We waren verdwaald.

We volgden onze leraar een paar zijgangen in, maar tot mijn verbazing liepen we ineens in plassen. En die plassen werden steeds groter. Ik durfde niet goed meer te kijken naar mijn leraar. Ondertussen spookte het in mijn hoofd: ‘Kan hij dit oplossen? Komen we hier weer uit?’ Hij bestudeerde de kaart nog grondiger en leidde ons toen naar een hoger gelegen stuk in de grot. Daar moesten we gaan zitten.

En daar zaten we dan. Op een kluitje. Het begon koud te worden. Er werd stil gefluisterd en heel zachtjes hoorde ik een van de kleine jongens huilen. Eindelijk sprak mijn leraar: ‘Jongens, we zitten in een grot waar we zelf niet meer uit kunnen komen. Maar geef de moed niet op. Ik weet zeker dat ze ons gaan zoeken. Laten we bidden.’ 

En toen gebeurde er iets wonderlijks. Het zachte gesnik stopte. Het werd stil. Maar het was niet de stilte van ingehouden angst, maar de rustige stilte van een gebed. Een gebed zonder woorden. 

Ik denk daar nog vaak aan terug. Want ja, onze leraar had gelijk. We werden gered. Het duurde lang. Heel lang. Maar uiteindelijk hoorden we het zachte getik en wisten we dat we gevonden waren. Nu zijn we weer buiten. Maar ons leven is voorgoed veranderd. We zijn ineens helden en reizen de hele wereld over. Ik snap dat niet goed. De echte helden zijn toch de mensen die ons kwamen zoeken en redden? Zij hoefden die donkere, natte grot niet in. Toch deden ze het. Voor ons. 

Daarom bid ik nu elke dag, met nog veel meer overtuiging dan vroeger. Ik weet dat bidden helpt. Bidden geeft rust. Bidden is als het kleine beetje licht van de zaklamp in die donkere grot. Bidden is vertrouwen dat iemand, vrijwillig, op zoek gaat naar jou. Bidden is hopen op een nieuwe dag, ook als het nu nog donker is. 

Beeld: de foto maakte ik op een mistige woensdagmorgen onder een spoorbrug. 

Laat een reactie achter





Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.