ga het regelen

Er zijn van die lessen die ik graag 10 jaar eerder had willen leren. En het liefst ook niet op de hardhandige manier zoals ik ze geleerd heb. Maar ja, dream on. De meest waardevolle lessen leer je nu eenmaal door eerst flink onderuit te gaan…

Ik interviewde onlangs een vrouw met een verantwoordelijke baan (CEO) en toen het gesprek kwam op haar werk/privé balans, zei ze: ‘Ik wil gewoon elke dag om 16 uur naar huis, dus dat heb ik dan ook geregeld.’ Het was maar een klein bijzinnetje, maar het bleef na ons gesprek rondzingen in mijn hoofd. ‘Dat heb ik dan ook geregeld.’

Randvoorwaarden scheppen

Als ik na afloop van het interview naar huis rijd, denk ik terug aan een gesprek dat ik had met een coach, nadat ik was vastgelopen in mijn werk en kampte met een burn out. Zij zei iets soortgelijks. ‘1. Niemand anders dan alleen jij moet bedenken welke randvoorwaarden jij nodig hebt om je werk goed te kunnen doen. 2. Die randvoorwaarden moet je altijd bevechten. Je krijgt ze niet aangereikt op een dienblad.’

Wat een openbaring! Lange tijd leefde ik namelijk in de overtuiging dat ik vooral aan mijn leidinggevende (en collega’s) moest laten zien hoe vakbekwaam ik wel niet was. En als ze zouden zien hoe goed ik was in wat ik deed, zouden ze dat belonen door oog te hebben voor wat ik nodig had. Dan zou mijn baas wel aan me vragen: ‘Hoe werk jij prettig? Hoe kom jij tot bloei? Welke volgende stap wil jij zetten?’

Zelf regelen

Reuze naïef ja. Maar goed, dat was ik ook lange tijd. Een naïviteit die overigens niet zo onschuldig was, want die houding heeft ook zeker een rol gespeeld in het krijgen van een burn out. Want de waarheid is hard, maar glashelder: niemand gaat die randvoorwaarden voor je scheppen. Dat moet je toch echt zelf regelen.

Nu ik alweer een poosje voor mezelf werk, heb ik niemand (qua werkrelatie) die ik vragend aan kan kijken. Niemand die polst hoe het met me gaat, of vraagt wat ik nodig heb. En dat is eigelijk heel goed. Want wil ik bijscholing? Dan moet ik zelf gaan zoeken en het gaan regelen! Wil ik een goede bureaustoel? Zelf regelen en kopen! Wil ik een dag vrij? Zelf besluiten en vrij nemen!

Wachten tot je een ons weegt

Natuurlijk wil dat niet zeggen dat je niks van je leidinggevende mag verwachten als je in loondienst werkt. Je mag toch hopen dat je leidinggevende zijn of haar rol een beetje serieus neemt en regelmatig polst hoe het met je gaat.

Toen ik destijds eindelijk genoeg guts had om aan te geven wat ik nodig had om goed te kunnen werken, bleek mijn leidinggevende daar niet voor open te staan. Dat was even schrikken, maar daardoor kon ik ook gemakkelijk de knoop doorhakken en besluiten: deze werkplek was niet langer goed voor mij.

De moraal van het verhaal? Ga niet (lijdzaam) zitten wachten tot je een ons weegt. Daar ben je te goed voor. Wil je iets, heb je iets nodig? Ga het regelen!

Photo by Seven Shooter on Unsplash

Laat een reactie achter





Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.