genoeg

‘Genoeg’. Een woord waar je niet genoeg over na kunt denken ;)

Soms heb je dat met een woord. Dan triggert het je, zonder dat je precies weet waarom. Dat heb ik deze week met het woord ‘genoeg’. En dat begon zo…

Afgelopen weekend was ik twee dagen wandelen met een vriendin. Start- en eindpunt (maar oké, we hebben een beetje gesmokkeld op dag 2), was Alkmaar. Op de route die we liepen, stond ergens met kleine puntjes witte verf een tekst op het pad. Ik vond het er leuk uitzien en maakte een foto. Eigenlijk zonder al te veel stil te staan bij wat er nu stond.

Maar onbewust zit ik de hele week al over die tekst na te denken: ‘Ik ben nu hier en dat is genoeg’.

Genoeg is een wonderlijk woord

Genoeg. Wat is dat eigenlijk? En hoe zit dat bij mij? Want het is nogal persoonlijk. Wat voor de een genoeg is, is het voor de ander helemaal niet. Denk maar eens aan deze vragen: ‘Heb ik genoeg?’ (en daar kun je van alles achterzetten, zoals: geld, talent, vrienden) of ‘Doe ik genoeg’ (voor het klimaat, voor mijn gezin, voor de buurt, voor mijn familie, voor mijn bedrijf)? of nog een laagje dieper: ‘Ben ik genoeg’?

Genoeg is een wonderlijk woord. Het kan soms wat mager klinken. In de zin van: ‘Genoegen nemen met…’ Daar zit toch iets in van: ondermaats, van te weinig, of jezelf of de ander tekort doen. Aan de andere kant heeft genoeg juist weer iets heel rustgevends en bemoedigends. ‘Het is genoeg’. Of zelfs uitnodigends: ‘Schuif maar aan, er is genoeg!’

Tijd voor iets nieuws?

Ik ben een beetje aan het stoeien met die genoeg-vragen. Ze wakkeren een soort latent aanwezige twijfel aan, die – weet ik zo langzamerhand – bij me hoort. En ach, misschien is het ook gewoon het seizoen. Dat niet alleen in de natuur, maar ook in mij iets roept van: ‘Het is tijd voor iets nieuws! Voor beweging, voor leven!’

En toch… Hoewel een stukje ontevredenheid soms heel gezond kan zijn (het zet je in beweging); zit er ook iets in de woorden ‘Ik ben nu hier en dat is genoeg’ dat appelleert aan hoe gejaagd en opgefokt we vaak leven. En hoe vermoeiend dat is. Want wees eens eerlijk: Hoe vaak zijn we bezig met alles wat volgens ons allemaal nog niet goed genoeg is. Of dat nu de inrichting van je huis is, hoe je je werk doet, je rol als ouder, of als dochter/zoon van ouder wordende ouders, of hoe appetijtelijk je blijft voor je partner… etc. etc.

Hoe dan ook. Het is een mooi troostend zinnetje. En – besef ik me nu pas – ook eentje die mooi aansluit bij de veertigdagentijd die gisteren is begonnen. Ik denk dat ik nog maar even blijf kauwen op het idee van genoeg. Zo’n veertig dagen lang. Dat moet genoeg zijn 😉

2 reacties

  1. Ieneke op april 4, 2019 om 5:39 pm

    Mooie tekst, dank !

    • lachomjezelf op april 5, 2019 om 8:18 am

      Dankjewel Ieneke! Fijne dag!

Laat een reactie achter





Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.