motto

Opvoeden of opgevoed worden?! Of: leren van mijn dochters’ motto

Mijn dochter die pas 12 is geworden, schreef een paar maanden terug haar eigen motto: ‘Doe nooit extra je best als je al heel erg je best doet.’ Het rammelt taalkundig misschien hier en daar, maar ik vond het bewonderenswaardig dat ze had nagedacht over wat ze belangrijk vindt en hoe ze wil leven.

Toen ik haar vroeg waarom ze dit had opgeschreven, vertelde ze dat het genoeg is als je je best doet. Dat je alleen maar gestresst wordt als je het nog beter wilt doen. Aha. Nu hoorde ik mijn eigen opvoedkundige woorden doorklinken in haar motto.

Goede mix van stimuleren en vertrouwen

Ik dacht terug aan het begin van het schooljaar toen ze bang was dat ze niet naar een bepaald schoolniveau zou kunnen. Ik weet nog dat ik haar wilde helpen en zocht naar een goede mix van stimuleren èn vertrouwen geven.

Dus zei ik haar: ‘Ja, huiswerk is niet leuk, maar het komt je niet aanwaaien. Je moet er je best voor doen.’ Maar ik wilde haar ook laten weten dat ze mag leren loslaten. ‘Als je geleerd hebt, mag je ook vertrouwen dat het goed komt. Ook al haal je dan de ene keer een 8 en de andere keer een 6.’

Dus ja, wel goed je best doen. Maar nee, niet maar door zweten en stressen tot je erbij neer valt.

Ik ben al regelmatig tegen de lamp gelopen

Opvoeden heeft veel te maken met spiegelen. Je kinderen spiegelen zich aan jou, jij spiegelt je aan je kinderen. Ik kan van alles roepen, bijv. ‘niet praten met volle mond’ of ‘niet roddelen’, maar als ik zelf iets heel anders doe, dan schiet het natuurlijk niet op.

Hmmmm. Mijn dochter kan ik het goed vertellen. Maar leef ik het ook voor? Ik ben al regelmatig tegen de lamp gelopen met mijn neiging ‘extra mijn best te doen’. Nog een tandje erbij, nog even een uurtje langer doorgaan, nog even dit, nog even dat.

Ik zie ook steeds meer mijn eigen aandeel in mijn overwerkt raken. Dat chronische ‘het is niet genoeg’- denken put je namelijk uit. Ik heb afgelopen jaar door schade en schande steeds meer leren loslaten. Heb geleerd de lat wat minder hoog te leggen. Goed genoeg is ook goed.

Dat extra mijn best doen, levert vaak weinig op

Toch steekt de ‘ik kan echt wel wat’- bewijsdrang soms nog de kop op. Dan val ik terug in oude slechte gewoonten. En dan ben ik dus bezig ‘extra mijn best te doen’ om mijn dochters woorden te gebruiken. Maar dat extra mijn best doen, levert vaak verrassend weinig op. Ik lever dan vooral in. So, what’s the use?

Het motto van dochter heeft ze inmiddels duidelijk zichtbaar op haar slaapkamerraam geschreven met krijtstift. En zo valt mijn oog dagelijks op haar woorden. Dankjewel wijze dochter. Help je hardleerse moeder hier maar dagelijks aan te herinneren. Net zo lang als nodig is.

1 reactie

  1. Layla op april 10, 2017 om 4:23 pm

    Super mam❤️

Laat een reactie achter





Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.