offline

Offline is the new luxury #evennietonline #wiedurft

Ooit, lang geleden, werkte ik een blauwe maandag voor een tv-productiemaatschappij. Ik moest gasten zoeken voor een nieuw programma. En deed een verbijsterende ontdekking.

Ik zocht mensen op basis van hun verhaal. Maar het bleek al snel dat mijn tv-bazen heel andere criteria hanteerden. Een inhoudelijk verhaal, is al snel te moeilijk. Kijkers zijn maar kort geboeid. Heeft iemand de looks, of juist iets heel geks of aparts, iets dat de snel verveelde kijker genoeg kan boeien? Dat maakt iemand geschikt. Het verhaal komt pas op de tweede plaats, of derde, of vierde. (Nou ja, je snapt mijn punt…).

Al mijn voorstellen belandden dan ook in de prullenbak. Maar dat was niet het ergste. Ik bevond me in een wereld waar inhoud er weinig toe leek te doen. En die wereld stond me allesbehalve aan, dus ik pakte al snel mijn biezen. Maar als ik eerlijk ben, vind ik het ‘gewone leven’ steeds meer lijken op de tv-wetten van toen.

Eerste generatie

En ik heb zo’n vermoeden waar dat vandaan komt. We zijn de eerste generatie die te maken heeft met social media. We scrollen door onze FB-updates en alleen dat wat ons echt nieuwsgierig maakt, daar nemen we de tijd voor (dat wil zeggen: dat geven we misschien 1 a 2 minuten aandacht).

Er is zo ongelooflijk veel dat om onze aandacht schreeuwt, via al die app’s, media en platforms. Wie leert ons daarmee om te gaan? Of moeten we door schade en schande wijs worden? Ik zie het bij mezelf. Hoeveel concentratie en focus kan ik nog opbrengen? Hoe snel ben ik afgeleid, dan wel verveeld? Heb ik nog het doorzettingsvermogen om een dik boek te lezen? Of kan ik nog de aandacht opbrengen om naar een inhoudelijk verhaal te luisteren?

Tegen de tijdgeest

De combinatie van intellectuele luiheid, snel afgeleid zijn, steeds nieuwe prikkels willen… het zijn niet bepaald ingrediënten die je een leuk mens maken, geloof ik. Misschien dat ik daarom wel een voorliefde heb voor mensen die het een beetje anders durven te doen. Mensen die zich niet gek laten maken door de waan-van-de-dag. Die tegen de tijdgeest in durven te gaan.

Bijvoorbeeld mensen met zo’n heerlijk ouderwetse telefoon. Gewoon eentje waar je alleen mee kunt bellen of sms’en. Of mensen die ’s avonds in plaats van voor de buis of achter het scherm gerust uren in een boek verzonken zijn. Mensen die een fietstochtje maken, of een balletje trappen met hun (klein)kinderen. Een beetje het camping-leven, voordat wifi z’n intrede deed.

Offline, wie durft?

Het zou zomaar eens kunnen dat het tij weer gaat keren. Dat we met z’n allen terugverlangen naar rust. Naar een ding tegelijk. Diepgang. Offline zijn. Een trend die overigens al een beetje aan de gang is… ‘Offline is the new luxury’, was een quote die op flow-instagram gigantisch veel likes kreeg.

Beetje dubbel blijft het wel. Zoiets als dat je in de snackbar de boodschap krijgt: ‘En wel gezond eten he?’ Maar goed. We zijn mensen. Helemaal logisch zitten we niet in elkaar. En de zomer komt eraan. Dus wie het aandurft, kan in de vakantie een paar weekjes offline gaan. Ik. Wil. Dat. Gewoon. Eens. Proberen. #evennietonline #wiedurft?

Laat een reactie achter





Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.