waakvlam

Sta jij ook op de ‘waakvlam’? Dat is helemaal niet erg!

Pittig he? Die lange grijze winterdagen, (en als je kinderen hebt) het thuisonderwijs, (of als je single bent) de eenzaamheid die in je poriën kruipt, het de moed-erin-houden-ondanks-corona… Het vraagt nogal wat van ons aanpassingsvermogen. Ik dacht altijd best flexibel te zijn, maar dat valt vies tegen. Want even tanden op elkaar, oké. Maar nu duurt het maar en zo zonder perspectief, lijkt wel. 

Het voelt alsof ik al langere tijd op een soort waakvlam leef. Herken je dat? Je doet de dingen wel, maar alles kost meer moeite. In plaats van dat je wakker wordt met een fris hoofd en flow, mis je de focus en concentratie om productief aan het werk te gaan. Er lijkt een soort mist om je hoofd te hangen en veel tijd verdampt door nutteloos te scrollen op social media.

Tussenfase

Heel herkenbaar vond ik het artikel van Annemiek Leclaire (Flow, nr 1/2021) waarin ze schrijft dat deze periode kan voelen als een tussenfase. Ze schrijft: ‘Antropologen noemen een periode van ‘niet-weten’: liminaal. Het woord komt van het Latijnse woord voor ‘drempel’, en duidt een tussenfase aan. Wie op de drempel staat, is niet binnen en niet buiten; metaforisch markeert het een overgang tussen de ene staat en de volgende.’ Dat is precies als bij de waakvlam: je bent niet echt uit, maar ook niet echt aan. Het is een beetje ertussenin. Vaak maken we het onszelf extra moeilijk door ons tegen deze ‘waakvlamtijd’ te verzetten. We willen weer helemaal ‘aan’ staan. Deze niksige, lauwe staat-van-zijn willen we helemaal niet. Toch?

Houvast

Het is de kunst om het toch uit te houden in deze tijd, met jezelf en onder de huidige omstandigheden. Een beetje houvast is dan erg welkom. Zo volgde ik een tijdje terug een cursus* van een mede-blogger Janneke Huisman die een mooie levensregel heeft ontwikkeld rondom ‘Houvast’. Elke letter staat daarbij voor een onderdeel van je leven waar je aandacht aan wilt schenken: de H voor het Heilige, voor bezinning, de O voor orde scheppen, de U voor Uitvoeren, de V voor Vriendschap en Verbinding, de A voor Activiteit (zoals sport en gezondheid), de S voor Sensitiviteit (zorgen voor je ziel) en de T voor Tenslotte (de kunst van het afronden). Het is een kapstok om juist ook in onzekere en wankele tijden rust en structuur te vinden, en aandacht te schenken aan wat belangrijk voor je is.

Reëel beeld

Ook laaf ik mij in tijden als deze aan wijze en relativerende woorden, zoals die van de Vlaamse filosoof en psychiater Damiaan Denys die in Flow (nr 10/2020) schrijft: ‘We spiegelen ons aan een irreëel ideaalbeeld waarin lijden geen plek heeft – een ideaalbeeld dat beroemdheden en social media ons voorschotelen, van het optimale gewicht, de intelligentste uitspraken, de interessantste vakantie. Als we daarvan afwijken met klachten als burn-out, stress of lichte depressie hebben we al snel het gevoel dat we kopje-onder gaan. Maar als we een reëler beeld zouden hebben van wat we moeten zijn als mens – die soms ook verdrietig is, kan falen, niet altijd mooi hoeft te zijn – zouden we minder snel lijden.’

Ik wens jou, en mezelf, precies dat toe: een houvast om vol te houden, en een reëel beeld van onszelf en van het leven ter relativering. Op de waakvlam staan is niet erg. Sterker nog: je ontkomt in het leven niet aan tussenfases, of overgangen. Ze horen er gewoon bij. Ik ben benieuwd: wat helpt jou in deze tijd? Waar ontleen jij houvast aan?


*Janneke ontwikkelde deze levensregel toen ze met haar gezin een aantal jaar werkte in Kroatië en haar kinderen thuisonderwijs gaf. Een uit de praktijk geboren cursus dus. Wil je er meer over weten, kijk dan even op haar website.

 

Photo by Laura Chouette on Unsplash

Laat een reactie achter





Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.